Skąd bierze się wiotkość skóry na brzuchu, ramionach i udach?
Co odpowiada za jędrność i elastyczność skóry?
Skóra nie jest jedynie zewnętrzną powłoką ciała. Jej głębsze warstwy tworzą podporę zbudowaną m.in. z kolagenu i elastyny. Kolagen zapewnia skórze wytrzymałość oraz odpowiednią gęstość, natomiast elastyna pozwala jej rozciągać się i powracać do wcześniejszego kształtu.
Znaczenie ma również naturalny poziom nawilżenia, grubość tkanki podskórnej i napięcie znajdujących się pod nią mięśni. Kiedy struktura podporowa skóry słabnie albo zostaje nadmiernie rozciągnięta, powierzchnia ciała przestaje wyglądać tak gładko i sprężyście jak wcześniej. Problem może być szczególnie widoczny w miejscach podatnych na gromadzenie tkanki tłuszczowej i częste zmiany obwodu.
Dlaczego skóra staje się wiotka?
Jedną z najczęstszych przyczyn jest szybka lub znaczna utrata masy ciała. Wcześniej rozciągnięta skóra nie zawsze obkurcza się w takim samym tempie, w jakim zmniejsza się objętość tkanki podskórnej. Jeżeli włókna podporowe zostały osłabione, nadmiar skóry może pozostać widoczny mimo uzyskania prawidłowej masy ciała.
Do utraty jędrności przyczyniają się również:
-
naturalne zmniejszanie produkcji kolagenu i elastyny wraz z wiekiem,
-
częste wahania masy ciała i wielokrotne rozciąganie tkanek,
-
ciąża, podczas której skóra brzucha musi dostosować się do szybko powiększającego się obwodu,
-
predyspozycje genetyczne wpływające na grubość i elastyczność skóry,
-
nadmierna ekspozycja na promieniowanie UV, palenie tytoniu i przewlekły stres oksydacyjny,
-
siedzący tryb życia oraz niewielka masa mięśniowa, przez które tkanki mogą mieć słabsze podparcie.
Wiotkość może współwystępować z cellulitem, rozstępami i miejscowym nagromadzeniem tkanki tłuszczowej, ale nie są to te same problemy. Cellulit wynika z charakterystycznego ułożenia tkanki podskórnej i przegród łącznotkankowych, natomiast rozstępy są zmianami w strukturze skóry właściwej. Każdy z tych problemów wymaga osobnej oceny.
Wiotka skóra na brzuchu
Brzuch jest szczególnie podatny na utratę jędrności, ponieważ jego obwód może wyraźnie zmienić się w krótkim czasie. Dotyczy to zwłaszcza okresu ciąży, znacznego przyrostu masy ciała oraz późniejszego odchudzania. Skóra, która przez dłuższy czas pozostawała rozciągnięta, nie zawsze wraca całkowicie do wcześniejszego napięcia.
Duże znaczenie ma kondycja włókien kolagenowych i elastynowych. Jeżeli uległy one osłabieniu lub uszkodzeniu, skóra wolniej dopasowuje się do zmniejszonego obwodu brzucha i może tworzyć luźne fałdy. To, w jakim stopniu się obkurczy, zależy m.in. od wieku, predyspozycji genetycznych, skali oraz tempa zmiany masy ciała, a także od czasu, przez jaki pozostawała rozciągnięta.
Dlaczego skóra na ramionach traci napięcie?
Wiotkość ramion najczęściej staje się widoczna po ich wewnętrznej stronie, gdzie skóra jest stosunkowo cienka. Utrata tkanki tłuszczowej może odsłonić jej nadmiar, a niewielka masa mięśniowa sprawia, że tkanki mają słabsze podparcie. Problem nasila się również pod wpływem naturalnych procesów starzenia i częstej ekspozycji ramion na słońce.
Ćwiczenia wzmacniające mogą poprawić kształt mięśni i proporcje kończyn, nie usuwają jednak nadmiaru rozciągniętej skóry. Z tego powodu nawet regularnie trenująca osoba może zauważać jej mniejszą jędrność, zwłaszcza po dużej redukcji masy ciała.
Wiotkość skóry na udach
Na wygląd ud wpływają jednocześnie mięśnie, tkanka tłuszczowa, układ tkanki łącznej i kondycja skóry. Wiotkość może być najbardziej widoczna po ich wewnętrznej stronie oraz nad kolanami. Często towarzyszy jej cellulit, który dodatkowo podkreśla nierówną powierzchnię.
Skóra ud może tracić napięcie po odchudzaniu, w wyniku wahań hormonalnych oraz wraz z upływem czasu. U młodych osób problem bywa związany przede wszystkim z dużą zmianą obwodów, predyspozycjami genetycznymi albo niedostatecznym czasem na stopniowe dopasowanie się tkanek do nowej sylwetki.
Czy można ujędrnić skórę domowymi sposobami?
Kondycję skóry można wspierać przede wszystkim poprzez systematyczną pielęgnację. Regularne stosowanie balsamów nawilżających i natłuszczających wzmacnia jej barierę ochronną, ogranicza utratę wody oraz sprawia, że powierzchnia staje się gładsza i bardziej elastyczna. Uzupełnieniem pielęgnacji mogą być masaże wykonywane dłońmi, rollerem lub szczotką, które pobudzają miejscowe krążenie, rozluźniają tkanki i mogą przejściowo poprawić wygląd skóry.
Znaczenie ma także utrzymywanie stabilnej masy ciała, ponieważ kolejne cykle chudnięcia i tycia ponownie rozciągają tkanki. Warto zadbać o pełnowartościową dietę zawierającą odpowiednią ilość białka, regularną aktywność fizyczną oraz ochronę przeciwsłoneczną. Korzystna jest również rezygnacja z palenia, ponieważ substancje obecne w dymie tytoniowym nasilają stres oksydacyjny, przyspieszają degradację kolagenu i elastyny oraz pogarszają ukrwienie skóry. W efekcie wolniej się ona regeneruje i szybciej traci sprężystość.
Kiedy pojawią się efekty?
Ostateczny efekt zależy od stopnia wiotkości. Niewielka utrata jędrności może z czasem stać się mniej widoczna, szczególnie u młodych osób i po ustabilizowaniu masy ciała. Przy dużym nadmiarze skóry możliwości pielęgnacji są jednak ograniczone.
Dlatego część osób rozważa wsparcie przy pomocy różnych procedur z zakresu medycyny estetycznej, np. zabieg modelująco-ujędrniający ONDA. Należy jednak zaznaczyć, że tego typu procedury nie są odpowiednie dla każdego – przeciwwskazaniami mogą być m.in. ciąża i karmienie piersią, aktywne infekcje lub uszkodzenia skóry, choroba nowotworowa, wszczepione urządzenia elektroniczne oraz metalowe implanty w obszarze zabiegowym. Po zabiegu mogą wystąpić przejściowe zaczerwienienie, obrzęk, tkliwość, uczucie ciepła, świąd, zasinienie lub drętwienie. Z tego powodu wybór procedury powinien zostać poprzedzony konsultacją ze specjalistą i indywidualną oceną stanu skóry oraz zdrowia pacjenta.
Źródła:
